6 edycja – Wielkanocny Festiwal Kameralny w Zielonej Górze

Marta Mołodyńska-Wheeler – pianistka, kameralistka, kompozytorka i synestetyczka, która z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie fortepianu doc. Marka Koziaka oraz Akademię Muzyczną w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie Kompozycji i Aranżacji pod kierunkiem prof. Andrzeja Zubka. Ponadto absolwentka studiów na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Krakowie pod kierunkiem prof. Katarzyny Oleś-Blacha. Ukończyła również z wyróżnieniem studia na wydziale Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 2017 roku uzyskała stopień nauczyciela dyplomowanego (w specjalności fortepian). W latach 2020 i 2022 otrzymała Stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W roku 2023 została uhonorowana Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w roku 2024 otrzymała tytuł doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk muzycznych. Opublikowała nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kameralistów oraz Ars Musica wiele zbiorów i cykli na fortepian solo, na cztery i sześć rąk. Jako pianistka uczestniczy w wielu festiwalach muzycznych na terenie całego kraju i za granicą. Obecnie jest wykładowczynią w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie oraz uczy gry na fortepianie i improwizacji fortepianowej w Szkole Muzycznej II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie. Jest członkinią kolegium redakcyjnego czasopisma Notatnik Pianistyczny, na łamach którego regularnie publikuje swoje artykuły, recenzje oraz utwory.

Monika Gardoń-Preinl – pianistka, wybitna specjalistka w dziedzinie kameralistyki, wieloletni pedagog akademicki i akompaniator. W roku 1991 ukończyła Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie prof. Stefana Wojtasa. W 2013 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego sztuk muzycznych. Brała udział w wielu konkursach, początkowo dla uczniów, potem studentów, będąc ich laureatką (m.in. nagroda na Konkursie Fundacji Stendhalla, Konkursach Chopinowskich w Darmstadt i Getyndze) oraz w kursach mistrzowskich dla pianistów (Rudolfa Kehrera w Weimarze i Rudolfa Buchbindera w Zurychu). Koncertowała w kraju m.in. wykonując koncerty fortepianowe z orkiestrą i za granicą (Niemcy, Czechy, Bułgaria, Ukraina, Estonia, Finlandia). Jako kameralistka towarzyszyła wielu wybitnym artystom z całego świata w znaczących salach koncertowych, również podczas najważniejszych festiwali muzycznych (maestro Peter Lukas Graf, Wolfgang Pfistermuller, Magnus Nilsson, Carlsten Svanberg, Robert Kozanek, Nicola Mazzanti, Carlo Colombo, Janos Balint, Wally Hasse, Foroug Karimi Diafar Zadar, Barbara Świątek-Żelazna, Tomasz Sosnowski, Marek Mleczko, Zdzisław Stolarczyk, Zdzisław Piernik, Maciej Łakomy, Grzegorz Mania, Piotr Różański, Maria Sławek, Jakub Jakowicz, Bartosz Koziak i. in.). Po ukończeniu studiów związała się z macierzystą Uczelnią. Obecnie zatrudniona jest w Katedrze Kameralistyki na stanowisku profesora uczelni. Piastowała funkcję kierownika Zakładu Akompaniamentu, kierownika Katedry Muzyki Dawnej, prodziekana Wydziału Instrumentalnego, aktualnie pełni funkcje Prodziekana Wydziału Instrumentalnego. W Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im.Wł. Żeleńskiego w Krakowie pozostaje na stanowisku nauczyciela dyplomowanego.

Zajmuje się zarówno wykonawstwem, jak i pracą dydaktyczną. Jest współautorką innowacyjnego, 3-częściowego podręcznika do czytania a vista dla uczniów średnich szkół muzycznych (PWM 2017-2022). Brała udział w wielu w koncertach, kursach mistrzowskich, przesłuchaniach i konkursach, uczestniczyła także w roli prelegenta w sesjach naukowych (poświęcanych problemom zarówno wykonawczym jak i edukacyjnym). Wielokrotnie nagradzana licznymi dyplomami i wyróżnieniami za wybitny akompaniament. Jest laureatką wyróżnień państwowych za wkład pracy w rozwój sztuki m.in. medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Piotr Różański studiował w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Ewy Bukojemskiej (studia magisterskie) oraz prof. Katarzyny Popowej-Zydroń (studia licencjackie). W zakresie kameralistyki kształcił się przez pięć lat w klasie prof. Janiny Romańskiej-Werner. W 2014 roku uzyskał stopień doktora sztuki, a w 2019 – stopień doktora habilitowanego sztuki. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie, równolegle prowadząc klasę fortepianu w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st. im. F. Chopina w Krakowie.

Jest laureatem licznych konkursów pianistycznych i kameralnych, zarówno ogólnopolskich jak i międzynarodowych, m.in. XXXVIII Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina (Warszawa 2006 – I nagroda), Konkursu Pianistycznego o stypendium fundacji YAMAHA (Gdańsk 2008 – I nagroda), Niezależnego Międzynarodowego Konkursu Indywidualności Muzycznych (Kijów 2010 – III nagroda). Był również półfinalistą Piano-e-Competition (Minneapolis 2009), Konkursu Euroradia (Bratysława 2009) oraz Konkursu im. J. Brahmsa (Pörtschach 2011). Był także wielokrotnie nagradzany za wyróżniający się akompaniament (Dąbrowa Górnicza 2010, Żywiec 2014, Nowy Targ 2016, Skierniewice 2016, Ostrava 2017).

Koncertował w Polsce i wielu innych krajach europejskich (m.in. w Czechach, na Cyprze, w Szwajcarii, Finlandii, Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, na Litwie, Ukrainie), a także w Izraelu i Stanach Zjednoczonych. Jako kameralista współpracował m.in. z Kają Danczowską, Marią Sławek, Grzegorzem Manią, Piotrem Reichertem, Marcinem Zdunikiem, Rafałem Kwiatkowskim, Robertem Kabarą, Piotrem Lato, Jackiem Ozimkowskim, Julią Malik, Agatą Schmidt, Mileną Kędrą, Aleksandrą Lelek, Beatą Urbanek-Kalinowską, Moniką Gardoń-Preinl, Joanną Konarzewską, Romaną Szczepaniak. Występował na festiwalach: „Winners and Masters”, „Chopin i jego Europa”, „Premia Filharmonii Łódzkiej”, „Wawel o zmierzchu”, „Muzyka latem”, „Mozartiana”, „Muzyka w Starym Krakowie”, „Emanacje”, Festiwalu Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych, Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach Zdroju, Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Brał udział w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych m.in. przez Eugena Indijca, Dinę Yoffe, Aleksieja Orłowieckiego, Joaquina Soriano, Thomasa Ungara, Eleanor Wong.

W jego dorobku fonograficznym znajduje się kilka płyt CD, m.in. album Schumann Prokofiew (nagrany w 2012 roku wraz ze skrzypaczką Marią Sławek), album Mieczysław Weinberg: Sonatas for violin and piano (nagrany w 2014 roku również z Marią Sławek), a także album Polska na 4 ręce (nagrany w 2019 roku w duecie z pianistą Grzegorzem Manią).

Występował z wykładami na wielu konferencjach naukowych i metodycznych, m.in. w Krakowie, Łodzi, Moskwie, Dobczycach. Regularnie prowadzi także kursy instrumentalne (w Polsce, na Ukrainie, Cyprze), jak również zasiada w jury konkursów pianistycznych. Posiada w swoim dorobku naukowym szereg artykułów oraz monografię. Pełnił funkcję redaktora publikacji zbiorowych, a także recenzenta czasopisma naukowego „Konteksty Kształcenia Muzycznego”. Współpracuje z Polskim Wydawnictwem Muzycznym, opracowując wydania muzyki fortepianowej (np. utworów Romana Ryterbanda, czy wyboru duetów fortepianowych na cztery ręce).

Zainteresowania artystyczno-naukowe pianisty oscylują wokół muzyki fortepianowej i kameralnej XX i XXI wieku, jak również muzyki fortepianowej na lewą rękę.

Grzegorz Mania – pianista, prawnik. Jako solista i kameralista występował w kraju i za granicą, w tym w Wielkiej Brytanii, we Francji, w Norwegii, Niemczech, Austrii, Włoszech, Finlandii, Islandii, Izraelu, Stanach Zjednoczonych, Australii, Ukrainie, Cyprze.

Jest doświadczonym i wszechstronnym muzykiem-kameralistą nagradzanym podczas konkursów instrumentalnych. Współpracował z wieloma znakomitymi solistami, w tym regularnie w duecie z Katarzyną Budnik, z którą nagrał dwie płyty (w 2022 z sonatami M. Weinberga i D. Szostakowicza oraz w 2023 z sonatami i fantazjami R. Clarke, W. Gawrońskiego, P. Scharwenki, Z. Stojowskiego). Brał również udział w nagraniu kompletu pieśni W. Żeleńskiego, współpracując z Urszulą Kryger i Magdaleną Molendowską (4-płytowy album został wyróżniony Fryderykiem 2024). Wspólnie z Piotrem Różańskim, z którym od 12 lat tworzą „Zarębski Piano Duo”, nagrał w 2019 r. płytę „Polska na 4 ręce” z utworami J. Zarębskiego, I.J. Paderewskiego i kompletem utworów W. Żeleńskiego na duet fortepianowy. W duecie z pianistką, Karoliną Radomską w 2023 r. nagrał płytę „Waltzes for piano duo” z utworami m.in. J. Brahmsa, braci Scharwenka i M. Moszkowskiego. W 2024 wydana została płyta z Bartoszem Koziakiem (wiolonczela) zawierająca utwory Sz. Laksa, K. Rathausa i M. Weinberga, w tym samym roku wydana została monograficzna płyta z utworami Szymona Laksa (w duecie z Jakubem Jakowiczem i w kwintecie z J. Jakowiczem, M. Machowską, K. Budnik i B. Koziakiem). Grzegorz Mania jest autorem książki „Muzyka w prawie autorskim” (PWM 2020), a także – wspólnie z dr hab. Moniką Gardoń-Preinl – 3-częściowego podręcznika do czytania a vista (PWM). Jest także redaktorem licznych edycji nutowych (Różycki, Zarębski, Lessel) i wyborów utworów, a także redaktorem naczelnym kwartalnika „Notatnik pianistyczny”. Jest współzałożycielem oraz prezesem Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kameralistów. Koordynował liczne projekty krajowe i międzynarodowe, m.in. wymiany młodzieży, zagraniczne tournée koncertowe oraz organizację festiwali, konkursów i konferencji naukowych. W 2018 r. otrzymał Nagrodę Województwa Małopolskiego Ars Quaerendi za wybitne działania na rzecz rozwoju i promocji kultury, a w 2023 odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Był także wielokrotnie stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2019, 2020, 2023). G. Mania ukończył studia pianistyczne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. S. Wojtasa oraz w Guildhall School of Music and Drama w Londynie (w klasie prof. M. Roscoe i Ch. Owen’a). Równocześnie na Uniwersytecie Jagiellońskim ukończył studia prawnicze, a następnie uzyskał stopień doktora nauk prawnych za pracę poświęconą muzyce w prawie autorskim. W Akademii Muzycznej w Krakowie uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w 2025 Prezydent RP nadał mu stopień profesora sztuk muzycznych. Pracuje w Katedrze Kameralistyki Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, wykłada prawo autorskie na uczelniach m.in. w Krakowie, Poznaniu, Zielonej Górze i we Wrocławiu oraz pracuje w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Warszawie.

Była solistką Opera Nova w Bydgoszczy oraz Warszawskiej Opery Kameralnej. Współpracowała z Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie. Jako solistka śpiewała pod batuta wielu polskich dyrygentów (m.in. Ruben Silva, Zbigniew Graca, Czesław Grabowski i in.). Poza granicami kraju występowała m.in. w Korei Południowej, w Holandii, w Kanadzie, Wielkiej Brytanii (Szkocja, Anglia), w Niemczech, na Białorusi. Obecnie zajmuje się muzyką kameralną, koncertując zarówno w Polsce jak i poza jej granicami. W 2004 roku została laureatką “Un Premier Prix a’l Unanimite’ avec Fe’licitations du Jury” au Concours International de: CHANT degre’ „SUPERIEUR” UFAM w Paryżu. W swoim dorobku solistycznym posiada partie operowe z oper W.A. Mozarta, St. Moniuszki, O.
Nicolaia, G. Bizeta i in. jednak jej zainteresowania artystyczne skupiają się głównie na partiach oratoryjno-kantatowych oraz liryce wokalnej. Brała udział w pierwszej światowej rejestracji płytowej opery Georga Bizeta „Don Procoppio” (DYNAMIC 2003), w 2008 roku dokonała nagrania płytowego cyklu pieśni St. Niewiadomskiego „Słonko” (MUZA 2008), a w 2014 nakładem wydawnictwa ActePrealable ukazała się z jej udziałem płyta z pieśniami Oskara Kolberga (ActePrealable 2014). W latach 2005 – 2009 prowadziła klasę śpiewu solowego na Wydziale Instrumentalno- Pedagogicznym w Białymstoku, Katedra Wokalistyki UMFC w Warszawie, oraz jako visiting professor w Daegu w Korei Południowej w Keimyung University. Od 2009 roku prowadzi klasę śpiewu solowego w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Wśród jej absolwentów są tacy utalentowani śpiewacy jak Szymon Mechliński, Katarzyna Wietrzny czy Maria Domżał (Olender), a wśród uczniów i studentów, którzy wyszli spod jej opieki pedagogicznej są m.in. Artur Rożek, oraz Hanna Rogoża (aktualnie studentka Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover). Prof. dr hab. Iwona Kowalkowska-Szepielow zdobyła także bogate doświadczenie w zakresie nauczania emisji głosu logopedów, pedagogów i aktorów. Jest autorką wielu publikacji naukowych.

Małgorzata Woltmann-Żebrowska, mezzosopran, śpiew solowy ukończyła w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu (1997 r.) pod kierunkiem prof. Grażyny Flicińskiej-Panfil. Umiejętności wokalne doskonaliła na kursach prowadzonych, między innymi przez Ryszarda Karczykowskiego, Ewę Podleś, na mistrzowskim kursie muzyki dawnej Marka Toporowskiego oraz na mistrzowskim kursie wokalnym prowadzonym przez Teresę Berganzę. Wystąpiła w licznych koncertach w kraju i za granicą. W swoim dorobku artystycznym posiada bardzo różnorodny repertuar: arie operowe, muzykę oratoryjno-kantatową oraz cykle pieśni, między innymi: Frauenliebe und Leben R.Schumanna, Siete cansiones populares espanolas  M. de Falli, Lieder eines fahrenden Gesellen G. Mahlera, Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza op. 5 K. Szymanowskiego oraz Huit melodie japonaises Kai-Kai,  Cinq melodie pour chant et piano, Six songs for voice and piano, extrakted from Poems for Music by Pricess Nada de Braganca, Quatre Sonnets de Shakespeare pour chant et piano A.Tansmana. Wykonuje głównie muzykę oratoryjno-kantatową, m. in. Gloria A. Vivaldiego, Stabat Mater G.B. Pergolesiego ,K. Szymanowskiego, G. Rossiniego , Mesjasz G.F Haendla, msze W. A. Mozarta, Parafrasi del Christus G. Donizettiego, Siedem ostatnich słów Chrystusa na krzyżu oraz Missa in tempore belli J. Haydna oraz kompozytorów polskich, np.: Completorium G. G. Gorczyckiego, czy Magnificat M. J. Żebrowskiego. Współpracowała z Filharmonią Poznańską, Filharmonią Pomorską oraz Filharmonią Gorzowską. 

Z jej udziałem ukazały się płyty CD: Stabat Mater G.B. Pergolesiego, Gloria A. Vivaldiego pod dyr. Hanny Malickiej oraz płyta solowa z cyklami pieśni A. Tansmana, we współpracy z pianistką Barbarą Dmochowską. Ta ostatnia ma szczególne znaczenie, ponieważ stanowi pierwsze na świecie nagranie płytowe (CD) pieśni Aleksandra Tansmana.

W 2007 roku, na Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina w Warszawie uzyskała stopień doktora sztuki w dziedzinie wokalistyka, a w roku 2014 stopień doktora habilitowanego, również na Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie.

Równocześnie prowadzi szeroką działalność pedagogiczną. Od dwudziestu czterech lat  jest związana ze swoją macierzystą uczelnią jako nauczyciel akademicki: najpierw z Wydziałem Edukacji Muzycznej, Dyrygentury Chóralnej i Muzyki Kościelnej, a następnie od 2007 roku z Wydziałem Wokalno-Aktorskim, gdzie prowadzi klasę śpiewu solowego. 

Od 2020 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Wokalistyki ( dawnego Wydziału Wokalno – Aktorskiego). Wykłada również w innych uczelniach wyższych: w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu – przedmiot emisja głosu dla kierunków pedagogicznych i logopedii oraz w Akademii Wychowania Fizycznego, gdzie uczy również emisji głosu (anatomia, fizjologia i higiena głosu) na kierunku WF i prowadzi wykłady monograficzne pt. „ Głos – instrument, na którym gra każdy”.

Dwadzieścia lat związana była działalnością nie tylko artystyczną ( przez wiele lat była zapraszana przez prof. S. Stuligrosza do udziału w Jego koncertach, w charakterze solistki),  ale również pedagogiczną z Chórem Poznańskie Słowiki, wcześniej pod dyr. Prof. Stefa Stuligrosza, a obecnie pod dyr. Macieja Wielocha. 13 września 2024 roku uzyskała tytuł profesora zwyczajnego.

Justyna Chęsy z wyróżnieniem ukończyła klasę fortepianu profesor Alicji Kledzik na Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. W 2003 roku uzyskała również tytuł Magistra Sztuki w zakresie fortepianu i akompaniamentu na Uniwersytecie Massachusetts w Amherst a w 2007 roku tytuł Doktora Sztuk Muzycznych w zakresie fortepianu z naciskiem na muzykę kameralną na Uniwersytecie Teksańskim w Austin.

Jest lauratką Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Miasta Berga w Hiszpanii i została uhonorowana stypendium Ministra Kultury i Sportu na rok 1999-2000 za szczególne osiągnięcia. W 2007 roku otrzymała też nagrodę za wyróżniający się doktorancki recital solowy. W 2008 roku otrzymała ona stypendium na realizację tłumaczenia na język polski „Muzyki XX Wieku” autorstwa profesora Elliotta Antokoletz’a. Wniosła ona wkład w przygotowanie polskiego, rozszeżonego wydania książki poprzez tłumaczenie i przygotowanie materiału o polskich kompozytorach. Przygotowywała też materiały o kompozytorach azjatyckich do nowej książki profesora „Muzyka XX Wieku-Łączenie Kultury z Analizą”, która została wydana w 2014 r..

Latem 2010 była jednym z pedagogów na festiwalu FAVA w Salzburgu, zaangażowana jako akompaniatorka i korepetytorka wokalistów. Od 2010-2012 roku pracowała jako korepetytorka wokalistów na Uniwersytecie Stanu Texas w San Marcos. W latach 2012-2014 była akompaniatorka i korepetytorką na letnim festiwalu operowym „La Musica Lirica” we Włoszech, gdzie zaczęła swoją długoletnią współpracę z profesorem Ubaldo Fabbri wraz z którym w 2014 r. stworzyła własne Międzynarodowe Warsztaty Muzyczne „Studium Belcanto” organizowane do tej pory latem bądź zimą we Włoszech bądź w Polsce. Studium Belcanto to warsztaty dla wokalistów podczas których rozwijają oni swoje umiejętności językowe, wokalne i aktorskie poczynając od fonetyki włoskiej a kończąc na Technice Alexandra. Gościnnie na warsztatach zajęcia prowadzili między innymi prof. Eva Blahova, Maestro Jose Florencio, Jacek Laszkowski czy Magdalena Kędzior (instruktor Techniki Alexandra).

W 2018 r. Justyna Chęsy przetłumaczyła i zredagowała polskie wydanie książki „Nagi Głos” profesora Stevena W. Smitha o oryginalnym tytule „The Naked Voice”. W tym samym roku zorganizowała promocję książki w kilku miastach Polski połączoną z warsztatami z prof. Smithem, światowej sławy pedagogiem śpiewu.

W chwili obecnej pracuje ona jako akompaniatorka wokalistów i korepetytorka w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu.

Absolwentka Akademii Muzycznej w Poznaniu, Podyplomowego Studium Mistrzowskiego w zakresie gry na fortepianie oraz Conservatorium van Amsterdam w Holandii. Jej profesorami byli: Waldemar Andrzejewski, Jan Jański, Grzegorz Kurzyński i Matthijs Verschoor.

Koncertowała w wielu miastach Polski i za granicą. Występowała dla The International Holland Music Session, wielokrotnie brała udział w koncertach organizowanych przez Rotary Club w Amsterdamie. Wystąpiła w amsterdamskiej filharmonii Concertgebouw. Regularnie koncertuje w Poznaniu, m.in. podczas Sceny Letniej, koncertów i gali akademickich w Willi Wśród Róż – Muzeum Feliksa Nowowiejskiego, współpracowała z poznańską Pro Sinfoniką i CK Zamek.

Brała udział w wielu kursach wokalnych, prowadzonych przez wybitnych pedagogów śpiewu oraz w międzynarodowych i ogólnopolskich konkursach wokalnych – towarzysząc młodym śpiewakom, wielokrotnie zdobywającym konkursowe laury. Otrzymała dyplom za wyróżniający akompaniament podczas Konkursu Wokalnego im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach oraz II Ogólnopolskiego Konkursu „Dźwiękowe odkrycia” w Poznaniu. W 2012 roku uczestniczyła jako korepetytor w międzynarodowej produkcji operowej, realizowanej w Porto (Portugalia) w ramach programu Erasmus.

W 2016 roku Paulina Zarębska obroniła pracę doktorską (temat: Muzyczne maski Maurycego Ravela na przykładzie wybranych utworów) na Wydziale Instrumentalnym AM w Poznaniu, uzyskując tytuł Doktora sztuki. Obecnie jest adiunktem poznańskiej Akademii Muzycznej – pracuje jako pianista-akompaniator w Instytucie Wokalistyki. Specjalizuje się w zagadnieniach fonetyki języka niemieckiego i francuskiego w śpiewie. Od września 2020 roku pełni funkcję Zastępcy Dyrektora tegoż Instytutu.

Paulina Zarębska posiada również wykształcenie wokalne, co pozwala jej pełniej rozumieć specyfikę techniki wokalnej i pracy śpiewaka. Regularnie bierze udział w Baroque Project, wykonując partie chóralne wielkich dzieł wokalno-instrumentalnych Johanna Sebastiana Bacha i Georga Friedricha Händla.

Nathanael Horton, Master of Performance – wiolonczela klasyczna. Nathanael ukończył studia magisterskie z wyróżnieniem w Guildhall School of Music and Drama w 2025 roku, korzystając ze stypendium Collier Edward’s Fishmonger’s. Posiada również dyplom licencjata (Bachelor of Music) z pierwszą lokatą (1st Class) uzyskany w tej samej uczelni, również dzięki wsparciu stypendialnemu. Obecnie uczestniczy w programie Junior Fellowship w Guildhall. Przed rozpoczęciem studiów kształcił się pod kierunkiem Sue Lowe.

Działalność muzyczna Nathanaela obejmuje szeroki wachlarz gatunków i zespołów. Prowadzi intensywne życie koncertowe; wielokrotnie pełnił funkcję lidera Guildhall Symphony Orchestra podczas koncertów w Barbican Concert Hall. Brał udział w festiwalach takich jak Newbury Festival czy Conwy Classical Music Festival. Współpracował z profesjonalnymi orkiestrami, m.in. z English Chamber Orchestra, a także wystąpił u boku Davida Cohena podczas koncertu LSO, wykonując utwór „Messagesquisse” Bouleza. Z dużym powodzeniem reżyseruje również koncerty muzyki kameralnej w północnej Walii.

Nathanael jest członkiem Wilberforce Trio wraz z Catherine Chang i Elise Scheuer. Zespół kształci się w Guildhall pod opieką Sama Armstronga, Bartosza Worochai Davida Dolana; brał również udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Roberta Levina i Candidę Thompson. Jako solista Nathanael uczestniczył w lekcjach mistrzowskich u wielu uznanych wiolonczelistów, m.in. Xenii Jankovic, Adriana Brendala, Louise Hopkins, Jonathana Aasgaarda, Leonida Gorokhova i Andrew Schulmana.

Artysta pasjonuje się muzyką awangardową, występując z należącym do Guildhall zespołem Ubu, którego koncerty były transmitowane w BBC Radio 3. Ponadto ściśle współpracuje z kompozytorką Siri Livingston. Angażował się także w działalność orkiestry barokowej Guildhall, która współpracowała z Academy of Ancient Music, oraz pobierał lekcje gry barokowej u Joe Croucha. Nathanael prowadzi prywatną klasę wiolonczeli na wszystkich poziomach zaawansowania. Podczas studiów przeszedł szkolenie pedagogiczne pod kierunkiem Selmy Gocken.

Przed studiami w Guildhall uczył się w Junior Royal Northern College of Music, gdzie brał lekcje fortepianu, śpiewu i kompozycji. Pełnił tam również funkcję pierwszego wiolonczelisty orkiestry symfonicznej. Komponował i występował w New Music Ensemble, co rozbudziło jego zainteresowanie współczesną muzyką klasyczną. W 2019 roku zdobył Jill Copping Cup za najlepszy występ na festiwalu w Alderley Edge, a w tym samym roku zwyciężył w koncercie finałowym Northern Festival. Nathanael gra na dziewiętnastowiecznej angielskiej wiolonczeli nieznanego autora. Poza muzyką pasjonuje się aktywnością na świeżym powietrzu, poświęcając czas na kolarstwo i bieganie.

Catherine Chang to nowozelandzka pianistka, obecnie odbywająca studia magisterskie (MMus/MPerf) w zakresie Piano Performance w Guildhall School of Music and Drama, gdzie kształci się pod kierunkiem Ronana O’Hory i Carole Presland.

Od czasu przeprowadzki do Londynu Catherine zdobyła II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym Towarzystwa Lisztowskiego (Liszt Society International Piano Competition) oraz zwyciężyła w konkursie Una Clark Young Artist Competition. Występowała z Croydon Symphony Orchestra, Guildford Symphony Orchestra oraz Sampson Orchestra of Cambridge. Jej plany koncertowe na 2026 rok obejmują m.in. wykonanie Koncertu fortepianowego Clary Schumann z South London Sinfonia.

Pianistka regularnie bierze udział w publicznych kursach mistrzowskich i koncertach w Guildhall School, występuje w cyklu „Keyboard @ 8” w Milton Court Concert Hall oraz daje recitale południowe w takich miejscach jak Alyth Church, St Lawrence Jewry czy St Mary-le-Bow Church. Niedawno zadebiutowała również w LSO St Luke’s.

Ukończyła studia w zakresie fortepianu klasycznego na Uniwersytecie w Auckland z najlepszym wynikiem na roku, kształcąc się u Richarda Liu. W 2021 roku zadebiutowała jako solistka z Auckland Philharmonia Orchestra, wykonując I Koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego.

W Nowej Zelandii Catherine zdobywała nagrody we wszystkich najważniejszych konkursach, w tym National Young Performer of the Year, National Piano Competition oraz National Junior Piano Competition. Współpracowała z Auckland Philharmonia Orchestra, Auckland Youth Orchestra, Auckland Youth Choir, NZ Opera oraz Chamber Music New Zealand.

Catherine jest wdzięczna za życzliwą opiekę mentorską, którą od 2023 roku sprawuje nad nią Steven Osborne OBE.

Grę na wiolonczeli rozpoczął w wieku siedmiu lat, w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I st. Im. Stanisława Moniuszki w Katowicach. Następnie kontynuował naukę w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st. Im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Jest laureatem konkursów ogólnopolskich oraz międzynarodowych, w tym m.in. Młodzieżowego Międzynarodowego XVI Konkursu Wiolonczelowego im. Kazimierza Wiłkomirskiego w Poznaniu. 44 Ogólnopolskiego Konkursu Bachowskiego w Zielonej Górze, I Konkursu Muzyki Hiszpańskiej Manuela de Falli w Warszawie oraz XXVII Ogólnopolskich Konfrontacji Wiolonczelowych im. Zdzisławy Wojciechowskiej w Bydgoszczy. Pracował pod okiem wybitnych pedagogów, jak m.in. Roman Jabłoński, Piotr Hausenplas, Marcin Zdunik, Tomasz Strahl, czy Johannes Moser. Obecnie studiuje na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Natalia Julia Kosnowska Urodzona 29 lipca 2004 roku w Siedlcach. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 7 lat pod okiem mgr Bożeny Adamczyk. W 2023 roku ukończyła z wyróżnieniem Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia w Siedlcach w klasie mgr Iwony Domańskiej.

Obecnie studiuje na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, realizując dwa kierunki: grę na fortepianie w klasie prof. Agnieszki Przemyk-Bryły i mgra Mateusza Krzyżowskiego oraz kompozycję w klasie dra hab. Tomasza Opałki, prof. UMFC.

Od najmłodszych lat bierze aktywny udział w różnego rodzaju wydarzeniach artystycznych. Wielokrotnie występowała dla szerokiej publiczności jako solistka i kameralistka, dokonując także prawykonań własnych kompozycji.

Swoje umiejętności pianistyczne doskonaliła podczas licznych kursów mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pedagogów, m.in. Joannę Ławrynowicz-Just, Mariusza Drzewickiego, Zbigniewa Raubo, Marię Korecką-Soszkowską, Huberta Rutkowskiego, Macieja Pabicha, Martinę Frezzotti, Jānisa Maļeckisa oraz Romeo Smilkova.

Jest laureatką konkursów pianistycznych i kompozytorskich o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym, m.in.:

• V Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego „W barokowym stylu” w Poznaniu – tytuł laureata (2022)

• III Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego „Patri Patriae” w Katowicach – III nagroda (2023)

• International BTHVN Wien Competition – I nagroda (2024)

• V Międzynarodowego Konkursu Muzycznego „Małopolska 2025” – III nagroda w kategorii „Zespoły kameralne” (2025)

Żarliwy i pełen pasji śpiew Hanny Hipp sprawia, że jest jedną z ulubionych interpretatorek czołowych partii lirycznego mezzosopranu na świecie. Do jej ostatnich ról należą m.in. wysoko oceniana przez krytyków kreacja Offred w The Handmaid’s Tale w Royal Danish Theatre (dyrygentka Jessica Cottis), Der Komponist w Ariadne auf Naxos na Glyndebourne Festival Opera (Cornelius Meister) oraz w Opera North (Antony Hermus), Dorabella w Così fan tutte w Seattle Opera (Paul Daniel), English National Opera (Kerem Hasan) i New Zealand Opera (Natalie Murray Beale), a także Cherubino w Le nozze di Figaro w Royal Ballet & Opera, Covent Garden (Antonio Pappano) oraz w English National Opera (Kevin John Edusei i Ainārs Rubikis). Hanna Hipp zaśpiewała swoją pierwszą Warwarę (Katya Kabanova) w Scottish Opera, a także rolę tytułową w Fantasio Offenbacha oraz po raz pierwszy Octaviana w Der Rosenkavalier – obie produkcje dla Garsington Opera. Do jej międzynarodowych debiutów należą występy w Teatro alla Scala jako Mercédès (Carmen) w wysoko ocenionej produkcji Emmy Dante, w Teatro Real Madrid jako Frances, Countess of Essex (Gloriana) w nowej inscenizacji Davida McVicara pod batutą Ivora Boltona, w Dutch National Opera jako Ein Page w nowej produkcji Ivo van Hove’a pod dyrekcją Daniele Gattiego, a także role Isolier (Le Comte Ory) oraz Beatrice (Beatrice and Benedict) w Seattle Opera, z których pierwszą powtórzyła później w New Zealand Opera. Coraz częściej zapraszana na estrady koncertowe, Hanna Hipp występowała ostatnio m.in. z Nil Venditti i Norwegian Arctic Philharmonic Orchestra ( Folk Songs Beria), z Delyaną Lazarovą i Hallé Orchestra (Psalm 130 Boulanger), z Patrickiem Hahnem i Royal Scottish National Orchestra (Requiem Mozarta), a także ponownie z Vladimirem Jurowskim i London Philharmonic Orchestra w Missa in tempore belli Haydna oraz z Sir Simonem Rattle’em i London Symphony Orchestra w koncertowym wykonaniu The Excursions of Mr Brouček po jej niedawnym występie w Jenůfie i wykonaniu Stabat Mater Szymanowskiego w Barbican. W poprzednich sezonach dołączyła do Halldis Rønning i Malmö Symphony Orchestra w programie Viva España z El amor brujo de Falli, a także do Thomasa Zehetmaira i Royal Northern Sinfonia w Mszy nr 3 Brucknera w The Glasshouse International Centre for Music. Wśród innych ostatnich koncertowych sukcesów znalazły się m.in. Ein Page w Salome na Bergen International Festival i Edinburgh International Festival pod dyrekcją Edwarda Gardnera, Der Trommler w Der Kaiser von Atlantis Ullmanna z BBC Symphony Orchestra pod batutą Josepa Ponsa, rola tytułowa w Zanetto Mascagniego z orkiestrą Scottish Opera pod kierunkiem Davida Parry’ego oraz Rossweisse w Die Walküre z London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vladimira Jurowskiego. Do jej ostatnich ważnych występów operowych należą również Federico García Lorca w dwóch produkcjach Ainadamar Osvalda Golijova w Welsh National Opera i Pacific Opera Victoria, a także powrót do Royal Ballet & Opera, Covent Garden w Hänsel und Gretel pod dyrekcją Marka Wiggleswortha.

Hanna Hipp jest laureatką stypendium twórczego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej na rok 2026.

Polish Violin Duo tworzą skrzypkowie Marta Gidaszewska i Robert Łaguniak. Artyści są laureatami licznych międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów skrzypcowych oraz kameralnych. Na swoim koncie mają blisko 200 nagród zdobytych na konkursach w Japonii, USA, Estonii, Serbii, Danii, Grecji, Szwecji, Anglii, Francji, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, na Węgrzech, w Niemczech oraz w Polsce, gdzie zdobyli m.in. I nagrodę w kategorii zespołów kameralnych podczas I Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie. Zespół, nazywany „ambasadorem polskiej muzyki”, prowadzi intensywną działalność koncertową. Artyści regularnie występują w najważniejszych salach koncertowych w Polsce, a także koncertowali m.in. w USA, Chinach, Francji, Anglii, Turcji, Estonii i na Węgrzech. Polish Violin Duo aktywnie promuje muzykę polską oraz realizuje nagrania płytowe.

Album z duetami skrzypcowymi kompozytorów polskich XX wieku (Bacewicz, Paciorkiewicz, Spisak, Weinberg) otrzymał nominację do nagrody Fryderyk w kategorii Album Roku – Muzyka Kameralna – Duety. Artyści dokonali również światowej premiery fonograficznej duetów Joachima Kaczkowskiego. Ich najnowsza płyta Interweave poświęcona jest twórczości kompozytorów czeskich i węgierskich.

Zespół aktywnie współpracuje z kompozytorami współczesnymi – powstało dla niego wiele nowych utworów, w tym koncert na dwoje skrzypiec i orkiestrę symfoniczną Reflections Anny Rocławskiej-Musiałczyk. Polish Violin Duo jest laureatem programów Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca oraz Stypendium Twórczego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także był nominowany do nagrody „Młody Promotor Polski”, przyznawanej przez Małżonkę Prezydenta RP Agatę Kornhauser-Dudę.

Piotr Pawlak — jeden z najbardziej wszechstronnych polskich pianistów młodego pokolenia. Zwycięzca wielu międzynarodowych konkursów, m. in. V Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Maj Lind w Helsinkach (2022) i XI Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Darmstadt (2017), faworyt publiczności XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2025), laureat konkursów chopinowskich w Pekinie (2016), Budapeszcie (2018) i Krakowie (2019), laureat Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie (2019), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2022) i Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie (2023).

Koncertował w szeregu krajów Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Chinach i Japonii. Występował z wieloma orkiestrami, m. in. Filharmonii Narodowej, Bałtyckiej, Świętokrzyskiej, Dolnośląskiej, Fińską Radiową Orkiestrą Symfoniczną czy {oh!} Orkiestrą. Koncertował na takich scenach jak Filharmonia Berlińska, Filharmonia Petersburska, Filharmonia Narodowa, Sala Verdi w Mediolanie czy Teatr La Scala oraz na festiwalach takich jak Kissinger Sommer w Bad Kissingen czy Chopin i jego Europa w Warszawie.

W sezonie 2024/2025 występował w Kanadzie, Japonii, Wenezueli, Niemczech, Szwajcarii, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, na Węgrzech i w Polsce, współpracując m. in. z Orkiestrą Filharmonii Bałtyckiej, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie czy Orkiestrą Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica. W styczniu 2025 roku ukazał się album z muzyką kameralną Józefa Elsnera, nagrany z muzykami Wrocławskiej Orkiestry Barokowej (pierwsze nagranie na instrumentach historycznych), a w lutym Naroodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał debiutancki album solowy artysty z muzyką Fryderyka Chopina: rejestracja jego występów podczas II Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych.

Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 6 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku pod kierunkiem Ewy Włodarczyk, a następnie kontynuował naukę u prof. Waldemara Wojtala, aż do zakończenia studiów w 2021 roku. Szkołę muzyczną ukończył również w klasie organów dr Hanny Dys, a obecnie studiuje dyrygenturę na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie prof. Zygmunta Rycherta. Od 2024 roku jest również studentem prestiżowej International Piano Academy Lake Como.

Pianista angażuje się w przywracanie improwizacji do świata muzyki klasycznej. Inspiruje się w tym zakresie historyczną praktyką wykonawczą, np. poprzez wykonywanie improwizowanych kadencji w koncertach Mozarta. Na konkursie chopinowskim w Darmstadt oprócz 1. nagrody uzyskał również nagrodę za najlepszą improwizację na tematy z Wolnego Strzelca Webera. W 2020 roku otrzymał drugą nagrodę w konkursie improwizacji fortepianowej Transatlantyk Instant Composition Contest w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Katowicach.

Oprócz kariery pianistycznej, jest również laureatem konkursów organowych oraz olimpiad matematycznych. Po obronie pracy magisterskiej w zakresie matematyki w 2020 roku, kontynuuje studia w szkole doktorskiej Uniwersytetu Gdańskiego.